Asliye Ceza Mahkemesi'nde görülen tefecilik suçu davasında sanık mahkum edildi. Dosya incelendiğinde, tefecilik suçunun kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesi ile oluşacağı ve meslek haline getirilmesinin suçun unsurları içerisinde yer almadığı belirtildi. Sanık hakkında değişik zamanlarda ve farklı kişilere karşı zincirleme olarak işlediği tefecilik eylemi nedeniyle TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği kabul edildi. Ayrıca, TCK'nın 241. maddesi gereğince verilecek cezadan aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra kesinleşen dava dosyasından verilen cezanın mahsubu ile aradaki fark kadar cezaya hükmedilmesi gerektiği belirtildi. Kararda ayrıca, hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasında gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle çelişkiye düşüldüğü ve TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesi gerektiği ifade edildi. Karar, kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle bozuldu. Detaylı olarak, TCK'nın 241. ve 43/1. maddeleri ile 3/1. ve 61. maddeleri ve 53. maddesi ve CMUK'nın 321. m
![]()
Tefecilik yapma - Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2020/622 Esas 2020/1610 Karar Sayılı İlamı
DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/622
KARAR NO : 2020/1610
KARAR TARİHİ : 15.10.2020